Een diep ontroerend en bedachtzaam boek over de pijn, over verlies, en over een oorlog die dichter bij huis is dan we ons soms realiseren.
Dit is het verhaal van één van vele doden in de oorlog in Oekraïne. In 2017 sneuvelt de broer van Olesya Khromeychuk aan het front in de Donbas. Olesya woont dan al jaren in Londen. Waar zij inzette op een internationale academische carrière, koos haar broer voor het verdedigen van zijn vaderland. Terwijl Olesya probeert het verlies een plek te geven, probeert ze ook de huidige Russische invasie in Oekraïne te verwerken: als immigrant die ver van de frontlinie woont, als historica van de oorlog, en als vrouw, burger en zus.
In dit diep persoonlijke, bedachtzame en indringende boek onderzoekt ze haar eigen gevoelens en pijn en reflecteert ze op thema’s als oorlog, verdriet en identiteit. Ze maakt de pijn van de oorlog in Oekraïne voor de lezer bijzonder invoelbaar: hoe het levens overhoop gooit, hoe het zorgt voor gevoelens van verpletterende afkeer en overwelmende liefde – en ze doet ons realiseren dat de oorlog dichter bij huis is dan we ons soms realiseren.
Commentaar